Jubileusz o. Mariana

W samym sercu Lublina znajduje się zabytkowy kościół konsekrowany w połowie XVII w. dla zakonu ss. Bernardynek, który w wyniku procesów historycznych, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości dokładnie 100 lat temu, został przekazany w 1920 r. o.o. Jezuitom. Przez minione lata do listopada 2015 r. miejsce to było dla wielu lubelskich katolików świątynią szczególną i bardzo ważną, zwłaszcza w latach 80-tych, kiedy to zakonnicy, mimo wstrząsów i zagrożeń, wiernie trwali posługując grupom wiernych, bezdomnym, uzależnionym czy głodnym, zawsze wierni Bogu i Ojczyźnie. Od 29 listopada 2015 r. władze zakonne przekazały kościół p.w. Św. Piotra Apostoła  Lubelskiej Archidiecezji mianując rektorem ks. Bogusława Suszyło. Ojców jezuitów przeniesiono do innych miast, pozostawiając  tylko o. Mariana Masłowskiego, który z tym kościołem jest związany od początku lat 70-tych XX w. i 5 sierpnia przeżywał 55. rocznicę swych święceń kapłańskich.  Msza św. koncelebrowana w intencji Jubilata odbyła się w namiocie na placu klasztornym, gdyż w świątyni trwa kapitalny remont, ale wszystko odbyło się bardzo uroczyście. Przewodniczył Eucharystii zaprzyjaźniony kapłan – O. Rafał Sztejka SJ. Komentarz  i Słowo Boże wygłosił dostojny Jubilat. Po Mszy św. były pełne wdzięczności słowa podziękowań, życzenia, kwiaty i wspólna pieśń znana na całym świecie: Życzymy, życzymy… i zdrowia, i szczęścia, i błogosławieństwa przez Serce Maryi… od przedstawicieli wspólnoty Neokatechumenatu oraz istniejącej przy tym kościele od chwili zaginięcia bł. ks. Jerzego w 1984 r. Grupy Duszpasterskiej im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki, modlącej się nieprzerwanie na Mszy św. za Ojczyznę co miesiąc każdego 19-go do chwili obecnej, nazywającej to miejsce „Lubelskim Żoliborzem”. Przy okazji jubileuszu O. Mariana i wspominanych wspólnych chwil z minionych czasów, warto wspomnieć, że ostatnio kilkakrotnie powracały podczas Mszy św. za Ojczyznę bliskie sercom najstarszego pokolenia Lublinian echa przeszłości sprzed 30 lat, dzięki zaproszonym przez ks. Rektora kapłanom, którzy wtedy modlili się tutaj, jak ks. Marian Matusik czy ks. Marian Bartnik, wędrujący z nami pieszo na Jasną Górę. Potem były różne przygody z komunistycznymi władzami. Serdecznie zapraszamy  wierzących Lublinian do wspólnej modlitwy za Ojczyznę w tym roku- 100 lat po odzyskaniu wolności w 1918 r., pamiętając słowa największego z Polaków- św. Jana Pawła II: Wolności nigdy nie można posiadać… Wolność trzeba stale zdobywać.

Przywołując ostatnią uroczystość Ojca Jubilata i wspominając wspólne chwile z przeszłości, warto uświadomić sobie, jak ważne jest, aby wierni świeccy wraz z duchownymi mogli wspólnie przechodzić przez dzieje Kościoła i kraju, i aby w nawet najbardziej burzliwych okresach kapłani byli dla nas prawdziwym oparciem.

Helena Miturska

Zapraszamy do Galerii